Het contrast is erg groot, wanneer je in de ochtend nog de ramen van de auto staat te krabben en je ‘s middags in de korte broek op de fiets zit. Normaal alleen weggelegd voor de profwielrenners, die voor de betere weersomstandigheden naar warmere contreien trekken ter voorbereiding van het wielerseizoen. Maar dit jaar mocht ik er ook eens aan proeven; Trainingskamp. Nee geen fietsvakantie. Trainingskamp! Een weekje lang eten, trainen, eten, slapen, eten en nog meer trainen (en misschien een klein beetje vakantie).

Eigenlijk stond een weekje Spanje helemaal niet in de agenda voor dit seizoen. Maar toen ik door het Nglaze Granfondo team werd uitgenodigd om het laatste klapbedje in hun Spaanse vakantie villa te vullen, greep ik deze kans natuurlijk met beide handen aan.

Dag één was vooral rustig inkomen, een klein koffie rondje met aan het einde een klein klimmetje. De benen werden gespaard, maar daarentegen had ik aan de einde van de dag last van stijve kaken door de constante brede glimlach waarmee ik op de fiets zat.Nglaze Granfondo team

Wie er vanuit gaat dat het rond deze tijd in Spanje altijd goed weer is, komt bedrogen uit. De daarop volgende dagen waren een stuk minder. Dag twee was ik nog behoorlijk under dressed en moest ik me warm zien te houden met een geleend krantje. Een gewaarschuwd mens telt voor twee en helaas moest de dag erna de winterkleding uit de tas getoverd worden.

Aap GibraltarDonderdag was de slechtste dag en werd dan ook uitgekozen als rustdag. Omdat we toch stiekem een klein beetje op vakantie waren, werd een auto gehuurd om de toerist uit te hangen in Gibraltar. Gibraltar is een eigenaardig stukje Engeland in het zuiden Spanje, dat vooral verpest is door de grote getalen toeristen die er jaarlijks komen. Maar ik kan niet anders dan erkennen dat het uitzicht bovenop deze rots adembenemend is. Daarnaast is het natuurlijk ook apart om in Europa apen in het “wild” tegen te komen.

 

Gladde benenAlhoewel ik de eerste dagen lekker mee reed. Kon ik op vrijdag, de dag na de rustdag geen potten breken, en eigenlijk alles leek mij tegen te zitten. Zaterdag echter, begon een stuk beter. Het leek gedaan te zijn met het slechte weer en de gladgeschoren fietsbenen kregen weer eens de kans om bij te bruinen in een mooie duurrit van 195km door het Spaanse achterland. De rit werd gereden met een tussenstop in Alhaurin de la Torre, een klein dorpje waar onder anderen Wilco Kelderman en Wout Poels een tijdrit afwerkte in de Ruta del Sol (een meerdaagse wielerronde door het Spaanse Andalusie).

simon Geschke

Omdat de andere overgebleven renners zondag kozen voor een rustdag en een klein koffie rondje van een uur, besloot ik op de afsluitende dag zelf een rondje te maken. Eigenlijk stiekem wel lekker om na een week in een groep gefietst te hebben eens alleen een rondje te maken.

Alhoewel ik natuurlijk gewoon een toeristische renner ben die leuk mee fietst, geeft zo’n trainingskamp toch een klein beetje een professioneel gevoel. Zeker als je op de luchthaven staat in te checken tussen de magere broodrenners van Sky, Lotto-Jumbo en Roompot die net als ik op de terugweg waren naar hun geliefden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here